Spis podniecających utworów literackich

Jerzy Pilch

 1. Gra w butelkę

Zanim w połowie lat osiemdziesiątych zaczęliśmy grywać w butelkę, wcześniej (na początku lat osiemdziesiątych) grywaliśmy w inną grę. Każdy mianowicie musiał podać tytuł, a także opowiedzieć treść najbardziej, jego zdaniem, podniecającej książki.

Graliśmy przy tym – co trzeba zaznaczyć – wysoko. Dzieła wywołujące zaledwie dreszczyk emocji, mgiełkę pożądania lub też niejasne uczucie tęsknoty za czymś nieokreślonym przegrywały. Zwyciężały te, które zmuszały do aktywnego współudziału. Magia jakich to utworów sprawiała, iż sięgało się w okolice własnych obszarów erogennych? Oto było pytanie, na które każdy uczciewie grający i pragnący zwyciężać musiał odpowiedzieć.

Był to – poza wszystkich – nader intensywny sposób poznawania literatury. Człowiek, ujmując swe przyrodzenie, zdawał się uruchamiać zarazem jakiś czarodziejski wehikuł, który przenosił go na karty Quo vadis?, Faraona czy Egipcjanina Sinuhe.

Gra w butelkę natomiast stanowiła wyższy stopień wtajemniczenia. Najpierw grywaliśmy do pierwszego, a potem z całą stanowczością do ostatniego całkowicie gołego. Oczywiście komuś może się wydawać, iż nie był to wyższy, ale raczej niższy stopień wtajemniczenia. Ktoś może twierdzić, iż opowiadanie sobie wielkich scen miłosnych w płytkim mroku godziny policyjnej było o wiele bardziej ekscytujące niż odbywające się już w czasie stopniowej normalizacji życia publicznego zdejmowanie ubrań i bielizny. Jak się jednak wydaje, poglądowi temu można przyznać jedynie częściową słuszność. Niewątpliwie obcowanie ze spowitymi jedynie w woal miejsc niedookreślonych heroinami literackimi było podniecające. Niemniej gromadne zdejmowanie majtek i kalesonów i następnie ciekawe przypatrywanie się sobie było podniecające – summa summarum – w o wiele większym stopniu.

2. Spis podniecających utworów literackich

Stendhal – Armancja

Jerzy Andrzejewski – Bramy raju

J.D. Salinger – Buszujący w zbożu

Michał Szołochow – Cichy Don

Henry de Montherlant – Chłopcy

Milan Kundera – Śmieszne miłości

Tomasz Mann – Wybraniec

Gabriela Zapolska – Córka Tuśki

F. Scott Fitzgerald – Czuła jest noc

Saul Bellow – Dar Humboldta

Stanisław Przybyszewski – De profundis

Gabriele d’Annunzio – Dziewice na skale

Stefan Żeromski – Wierna rzeka

Guillaume Apollinaire – Dziewięć bram twojego ciała

Bolesław Prus – Faraon

Erich Kästner – Fabian

Leopold Tyrmand – Filip

André Gide – Jeżeli nie umiera ziarno

Octave Mirabeau – Dziennik panny służącej

James Baldwin – Inny kraj

Mieczysław Srokowski – Kult ciała

Ada Kessler – Nie chcę nocy

Charles de Coster – Przygody Dyla Sowizdrzała

Andrzej Kuśniewicz – Król obojga Sycylii

D.H. Lawrence – Kochanek Lady Chatterley

Sergiusz Piasecki – Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy

Kornel Filipowicz – Pamiętnik antybohatera

S.A. Mueller – Henryk Flis

Erskine Caldwell – Jenny

Zygmunt Krasiński – Listy do Jerzego Lubomirskiego

Hermann Broch – Ballada o stręczycielce

Emil Zola – Nana

Sigrid Undset – Olaf syn Auduna

Mika Waltari – Egipcjanin Sinuhe

Stanisław Ignacy Witkiewicz – Nienasycenie

John Steinbeck – Na wschód od Edenu

D.A.F. de Sade – Niedole cnoty

Bolesław Leśmian – Jadwiga

G.G. Márquez – Sto lat samotności

Bohumil Hrabal – Pociągi pod specjalnym nadzorem

Marek Nowakowski – Robaki

Denis Diderot – Kubuś Fatalista i jego pan

William Faulkner – Azyl

Karol Irzykowski – Pałuba

Henryk Sienkiewicz – Quo vadis?

Ilja Erenburg – Trzynaście fajek

Robert Musil – Tonka

Bronisław Malinowski – Życie seksualne dzikich

François Rabelais – Gargantua i Pantagruel

Michel Leiris – Wiek męski

Ernest Hemingway – Pożegnanie z bronią

Jarosław Iwaszkiewicz – Panny z Wilka

Tadeusz Konwicki – Kompleks polski

G.G. Casanova – Pamiętniki

James Joyce – Ulisses

James Jones – Stąd do wieczności

Emil Zegadłowicz – Zmory

Jerzy Pilch, Wyznania twórcy pokątnej literatury erotycznej, Kraków 2003, ss. 189-193.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *